หลวงพ่อแช่ม อินทโชโต วัดตาก้อง

หลวงพ่อแช่ม อินทโชโต วัดตาก้อง

luangporcham

หลวงพ่อแช่ม อินทโชโต วัดตาก้องเป็นพระเถระแห่งเมืองนครปฐมอีกรูปหนึ่งที่มีวิชาอาคมแก่กล้าและมีชื่อเสียงเป็นที่เคารพศรัทธาของประชาชนจำนวนมาก โดยเฉพาะในช่วงสงครามมหาเอเชียบูรพา ที่ชื่อเสียงของท่านขจรขจายไปไกล เนื่องจากคุณวิเศษด้านมหาอุตม์ในวัตถุมงคลของท่านได้ช่วยปัดเป่าป้องกันภัยให้กับผู้บูชาเป็นที่ประจักษ์

หลวงพ่อแช่ม ถือกำเนิดในครอบครัวชาวนา เกิดและเติบโต ณ ตำบลตาก้อง อำเภอเมือง จังหวัดนครปฐม วันเดือนปีเกิดของท่านไม่ได้ถูกจดบันทึกไว้ แต่คาดว่าท่านเกิดช่วงประมาณ พ.ศ. 2400 ซึ่งตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4

ในช่วงวัยรุ่นท่านเคยทำตัวเกกมะเหรกเกเร ติดการพนัน แต่ไม่นานท่านก็ได้คิด และหันหน้าเข้าวัด เลิกอบายมุขทั้งหลายสิ้น หัดกราบ หัดคลานเข่า หัดขานนาค จนได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุ เมื่ออายุได้ 20 ปี โดยมีพระครูอุตรการบดี หรือ หลวงพ่อทา วัดพะเนียงแตก เป็นพระอุปปัชฌาย์ พระครูสมณกิตติคุณ (หลวงพ่อกลั่น) เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระอาจารย์ชุ่ม วัดพระประโทน เป็นพระอนุสาวนาจารย์ หลังจากที่บวชแล้ว ก็ได้ตามหลวงพ่อทาไปจำพรรษา ณ วัดพะเนียงแตก ทำหน้าปรนนิบัติหลวงพ่อทา พระอาจารย์ ถึง 3 พรรษา จึงได้รับการถ่ายทอดวิชากรรมฐานและวิทยาคมต่างๆ ซึ่งหลวงพ่อแช่มได้ชื่อว่าเป็นศิษย์เอกคนหนึ่งของหลวงพ่อทา เวลาผ่านไป 5 พรรษา หลวงพ่อแช่มซึ่งได้ร่ำเรียนวิชาต่างๆจนเกิดความแตกฉานแล้ว ได้รับคำแนะนำจากหลวงพ่อทาว่าให้ออกธุดงค์เพื่อทดสอบจิตใจตนเอง และแสวงหาวิชาเพิ่มเติม ระหว่างธุดงค์หลวงพ่อแช่มได้พบและศึกษาวิชาต่างๆจากอาจารย์หลายท่านทั้ง ไทย พม่า รามัญ และกะเหรี่ยง ทั้งพระเกจิอาจารย์และนักพรตผู้ทรงศีล อาทิ วิชาการทำ ผงปถมัง ผงอิทธิเจ ผงมหาราช ผงพุทธคุณ ผงตรีนิสิงเห ได้จากพระครูปริมานุรักษ์ (หลวงพ่อคด) วัดริมจวน วิชาคงกระพันชาตรี จากพระอาจารย์จันทร์ วัดพระงาม วิชาแคล้วคลาดมหาอุตม์ จาก หลวงพ่อเนียม วัดน้อย สุพรรณบุรี และอีกท่านหนึ่งที่มีการกล่าวถึงในบันทึกประวัติของท่าน คือท่านอาจารย์ชาวพม่า ซึ่งหลวงพ่อแช่มได้พบระหว่างธุดงค์ในป่าแถบประเทศพม่า เล่ากันว่า ท่านผู้นี้ได้สำเร็จธรรมในขั้นสูง ไม่ปรารถนานิพพาน ไม่ต้องการเป็นพระอรหันต์ แต่ปรารถนาโพธิสัตว์ภูมิเพื่อช่วยเหลือสรรพชีวิตให้พ้นทุกข์ หลวงพ่อจึงเกิดความเลื่อมใสในอาจารย์ท่านนี้ และได้ขอฝากตัวเป็นศิษย์อาศัยอยู่กับท่านด้วย หลังการออกธุดงค์หลวงพ่อแช่มได้กลับมาที่วัดพะเนียงแตก และได้กราบลาหลวงพ่อทาไปจำพรรษาที่วัดตาก้อง ซึ่งเป็นวัดที่บ้านเกิดท่าน

หลวงพ่อแช่มเป็นพระเถระที่มีวัตรปฏิบัติที่เป็นตัวของตัวเองสูง โดยท่านจะดำรงตนอยู่ในอยู่ในแนวทางที่ท่านเห็นสมควร แต่ก็ไม่ได้ผิดไปจากพระวินัยสงฆ์ที่บัญญัติไว้ ท่านชอบที่จะสงเคราะห์ผู้ตกทุกข์ได้ยาก และไม่ชอบเบียดเบียนใคร วัตถุมงคลที่ท่านสร้างก็มักสร้างด้วยเหตุที่มีลูกศิษย์ลูกหาที่เดือดเนื้อร้อนใจมาขอเครื่องรางของขลังจากท่านไปคุ้มครองตัว ท่านก็จะเสกให้ วัตถุมงคลของหลวงพ่อแช่มที่มีชื่อเสียงโด่งดังที่สุดจะเป็นทางด้านมหาอุตม์ คงกระพัน แคล้วคลาด ที่เป็นที่นิยมบูชาสูงสุดได้แก่ “เหรียญปืนไขว้” ที่สร้างในช่วงสงครามมหาเอเชียบูรพา สงครามอินโดจีน ที่แสดงพุทธคุณเป็นที่ประจักษ์โดยทั่วกัน โดยเฉพาะทหารที่ออกไปรบ และชาวบ้านที่อยู่ในบริเวณจุดยุทธศาสตร์ที่ฝ่ายสัมพันธมิตรทิ้งละเบิดถี่ๆ เช่น ละแวกหัวลำโพงเป็นต้น

ความสามารถวิเศษอีกอย่างของหลวงพ่อแช่มที่มีประจักษ์พยานบุคคลหลายครั้ง คือ หลวงพ่อแช่มสามารถย่นย่อระยะทางได้ ดังที่มีบันทึกเหตุการณ์หนึ่งในหนังสือของวัดสามง่ามว่า “หลวงพ่อแช่มไปกรุงเทพฯ ส่งลูกศิษย์ให้ขึ้นรถไฟกลับวัดก่อน เมื่อลูกศิษย์มาถึงสถานีปลายทาง ก็เห็นว่าหลวงพ่อแช่มคอยอยู่ก่อนแล้ว ท่านไม่ได้ขึ้นรถไฟไป แต่ท่านไปถึงก่อนคนขึ้นรถอย่างอัศจรรย์” หรืออีกครั้งที่พระครูอุดม จารุวัตร เจ้าคณะตำบลพระปฐมเจดีย์ เขต 2 และ เจ้าอาวาสวัดตาก้อง ได้เล่าในรายการ ‘เปิดบันทึกตำนาน’ ว่า มีนายตำรวจท่านหนึ่งเล่าให้ท่านฟังว่าพ่อของนายตำรวจท่านนี้เป็นลูกศิษย์ที่นับถือหลวงพ่อแช่มมาก หากเกิดไม่สบายขึ้นมาจะไม่ไปหาหมอ แต่จะไปให้หลวงพ่อแช่มรักษาซึ่งก็หายป่วยทุกครั้ง วันหนึ่งพ่อของท่านรู้สึกไม่สบายแต่คราวนี้ได้ให้ลูกน้องขี่ม้ามารับหลวงพ่อแช่มไปหาแทน แต่หลวงพ่อไม่ได้ไปด้วยและยังบอกว่าจะตามไปทีหลัง ลูกน้องที่ไปรับหลวงพ่อจึงขี่ม้าตรงกลับมาเพื่อจะรายงานให้เจ้านายทราบ แต่กลับพบว่าหลวงพ่อแช่มมาถึงก่อนแล้ว” เป็นต้น

หลวงพ่อแช่มได้โปรดลูกศิษย์ลูกหาจนท่านอายุได้ประมาณ 90 ปี พรรษาที่ 70 ท่านก็ได้มรณภาพลง